|
|
|
مصر روستاي دوست داشتني کوير
9 فروردين 1386
منبع خبر : میراث خبر
خبرگزاري ميراث فرهنگي_فرهنگ وهنر_براي ما ايراني ها که 80 درصد از مساحت کشورمان را آب وهواي خشک ونيمه خشک دربرگرفته است، معمولا کوير وبيابان جاي چندان دلچسبي نيست. شايد به همين خاطراست که بيشتر ما با يک تعطيلي يکي دوروزه راهي مناطق شمالي کشور مي شويم تا از سبزي زمين و کوه جنگل لذت ببريم. زندگي در مناطق خشک بيش از هر چيز ديگري ما را دلتنگ جنگل و سبزي درختان مي کند، شايد هم به همين خاطر است که بهشت براي ما بيش از هر رنگ ديگري رنگ سبز دارد.
اما کساني که حداقل براي يک بار سفر به کوير را تجربه کرده اند، سکوت وآرامش آن را با هيچ اقليم ديگري قابل مقايسه نمي دانند. آبادي ها و روستاهايي که با فاصله زياد از يکديگر برپا شده اند، به همراه اراضي بياني ، شن زار وتپه هاي شني تصاويري هستند که تنهايي وآرامش بيشتري را نصيب کوير گردان مي کند.
يکي از روستاهاي جدا افتاده دشت کوير، روستاي مصراست که در طول سفر کويري با رسيدن به آنجا مي توان خستگي راه را از تن به در کرد واز زيبايي کوير لذت برد. نام روستاي مصر را اولين بار در فيلم « خيلي دور، خيلي نزديک» شنيدم که بخش هاي اصلي داستان در آن منطقه اتفاق مي افتد. مصر که داراي آب وهواي گرم وخشک بياباني است، در 45 کيلومتري شرق شهرستان جندق و در 30 کيلومتري شمال شهرستان خور از توابع استان اصفهان قرار دارد.
جمعيت اين روستا طبق آخرين سرشماري 120 نفر است، اما در خيابان اصلي روستا کمتر مردم را در حال رفت وآمد مي توان ديد. زن ها کمتر بيرون مي آيند، اما هر از چندگاهي آنها را با طبقي روي سر يا سبدي دردست که از «سر جو» برمي گردند و از کنار ديوار راهي خانه هاي خود مي شوند، هم مي توان ديد. البته شايد گردشگراني که در روزهاي تعطيل سراغ مصر مي روند هم، يکي از دلايل خانه نشيني زنان و دختران روستا باشد. مردم از طريق کشاورزي و دامداري امرار معاش مي کنند وتقريبا در کنار هر خانه اي طويله کوچکي ساخته شده که در آن بز و بوقلمون وگاهي هم شتر نگهداري مي شود. مهمترين محصولات اين روستا زعفران و گندم و البته خرماست، که بيشتر به مصرف خود اهالي مي مي رسد.
شکل روستا مثل بيشتر آبادي هاي کويري است. سقف هاي گنبدي، ديوارهاي کاهگلي ودرهاي چوبي. البته به اين ها بايد بلواري سيماني را که بي هيچ دليلي از وسط روستا عبور کرده را هم اضافه کرد که چند سال قبل توسط بخشداري ساخته شده است. مصر يک دفتر مخابرات دارد که سوپر مارکت اهالي روستا هم به حساب مي آيد وبيشتر مايحتاج اهالي را تامين مي کند. برق روستا به وسيله ژنراتور ديزلي تامين مي شود که معمولا در روزهاي حضور گردشگران 24 ساعته کار مي کند و صداي بلند آن را قبل از رسيدن به روستا هم مي توان شنيد. در روزهاي معمولي ژنراتور از ساعت چهار ونيم صبح تا ده ونيم شب کار مي کند وفقط در اين شش ساعت است که سکوت کوير، مصر را در بر مي گيرد.
کوير نوردان در مصر مي توانند براي اقامت شبانه از خانه روستايي « علي حيدري» معروف به «عليِ ابراهيم» استفاده کنند . علي ابراهيم وخانواده اش در کوچه پشتي اين خانه زندگي مي کنند و مهمان خانه را براي اقامت مسافران تدارک ديده اند . اين خانه داراي 4 اتاق و يک ايوان شاه نشين است که به دور يک حياط که نخل کوچکي در وسط آن است قرار دارند . در يکي از اتاق هاي خانه يک شومينه ديواري ساخته شده که شب ها آن را براي مهمانان روشن مي کنند. اين حياط يک در هم به طويله اي کوچک دارد که علاوه بر بز وبوقلمون يک شتر و فرزند کوچک تازه متولد شده اش که در آن نگهداري مي شوند. همچنين خانه حمام آب گرم , سرويس بهداشتي و آشپزخانه دارد وعده هاي غذايي نيز توسط علي ابراهيم فراهم مي شود . علي ابراهيم مثل خيلي از روستائيان ديگر با انصاف والبته کمي تعارفي است که حتي براي دادن پول اجاره اتاق ها وغذايي که فراهم مي کند بايد با او چانه زد.
غير از سه پسر علي ابراهيم ،بقيه فرزندان او که کوچک ترين آنها يک ماهه است، ازدواج کرده اند. علي ابراهيم مي گويد چون چند نفر ديگر در اين روستا به اسم علي حيدري هستند ،به همين دليل او را به خاطر پدرش که ابراهيم نام داشته علي ِ ابراهيم صدا مي زنند. اسم يکي از پسرهاي علي ابراهيم هم ابراهيم است. ابراهيم دوازده ساله راهنماي کوير نوردان براي طي کردن کوير و رسيدن به نيزار است. او که تمام مسير را پابرهنه وسريع طي مي کند، معمولا در پاسخ به سوال ها وابراز محبت گردشگران جواب هاي کوتاه وتک هجايي مي دهد وسرش را پايين مي اندازد. هر روز با ميني بوسي براي رفتن به مدرسه به خور مي رود وبعد از ظهر با همان ماشين به مصر بر مي گردد. مي گويد کوير را بيشتر از هر جاي ديگري ، حتي دريا دوست دارد، چون کوير همه چيز دارد و دوست دارد وقتي که بزرگ شد، گردشگران را ، مثل همين حالا، براي ديدن کوير ببرد.
نخلستان ها وگندم زارهاي اهالي روستا در اطراف روستا برپا شده وهرجا که فاصله اي ميان و روستا ومزارع افتانده، کويرآن را پر کرده است. بيشتر گندم زارها با آب نيمه شور قنات اصلي مصر آبياري مي شود. قناتي که با ماهي هاي کوچک ، مورد استفاده اهالي براي شست وشو هم هست.
منطقه امير آباد در فاصله 2 کيلومتري روستا داراي تپه هاي شني و پوشش گياهاي غني از درختچه هاي گز، تاق و نخل است که مناظر بسيار زيبايي را پديد آورده است . علاوه براين
روستاي فرحزاد هم که فقط دو خانوار در آن زندگي مي کنند و در شمال مصر داراي نخلستان هاي زيبا که توسط شنهاي روان محصور شده از آبادي هاي اطراف مصر هستند.
نيزار مصر در 6 کيلومتري شرق مصر قرار دارد که در اثر آب چشمه اي پديد آمده است . اين نيزار داراي نيهاي بلند است که ارتفاع بعضي از آنها به 4متر مي رسد . چشمه اين نيزار آبخوري حيوانات منطقه است.
از ديگر نقاط ديدني اين منطقه مي توان به درياچه نمک خور در 50 کيلومتري جاده خور_طبس , روستاي گرمه , روسناي محمدآباد کوره گز , روستاي عروسان , جاده کاروان گذر عروسان_بيدستان و کوير بزرگ اشاره کرد .
بعد از يک گشت وگذار سه، چهار روزه در مصر و مناطق اطراف آن ، اين کوير گردي به پايان مي رسد و صبح زود علي ابراهيم وچند نفر ديگر از اهالي که پاي اتوبوس ايستاده اند، براي ما دست تکان مي دهند و ما با آرزوي سفري دوباره به کوير مصر وعروسان با روستا خداحافظي مي کنيم.
|
|
