در برخی از کشورها کسانی هستند که سفر می‌کنند تا برای فیلمسازن لوکیشن مناسب بیابند. قطعا چنین کسانی نه تنها با تکنیک‌های فیلم برداری بیگانه نیستند بلکه کاملا با سناریو و فضای فیلم و سینما آشنایند.

در کشور ما، گروهی از کسانی که می‌توانند به منظور معرفی لوکیشن های مناسب به فیلم سازان، طرف مشورت قرار گیرند، راهنمایان گردشگری و بلدهای محلی هستند. از آن جا که راهنمایان بسیار سفر می کنند، امکانات مکان‌ها و طریقه دسترسی را می‌دانند. همچنین مکان‌های کم آشنا را بیش از دیگران می‌شناسند و به خاطر همین ویژگی‌ها، گزینه مناسبی برای این منظور هستند.
به طور مثال، در ۴۰ کیلومتری شرق جندق، روستاهای مصر و فرحزاد قرار دارند، که بخشی از فیلم «خیلی دور خیلی نزدیک » در آن جا اتفاق افتاده است. در این روستاها هم اقامتگاه مناسب وجود دارد و هم بلدهای محلی که کارشان را خوب بلدند. این بلدهای محلی در فیلم ذکر شده، وظیفه نگهبانی وسایل گروه فیلم برداری را به عهده داشتند، مکان مناسب فیلم برداری را به گروه نشان دادند و مایحتاج را نیز تهیه می‌کردند.
از طرفی گردشگرانی که بخواهند چند روزی را در کویر بگذرانند و حال و هوای آن را درک کنند و به علاوه، علاقه مند باشند که برخی از لوکیشن‌های چند سکانس فیلم یاد شده و به طور مثال، قبرستانی که گروه تدارکات فیلم به طور مصنوعی در حوالی روستای فرحزاد ساخته بودند را ببینند، می‌توانند به سمت این روستاها بروند.
برای رسیدن به روستای مصر و فرحزاد از تهران، دو مسیر کاملا جداگانه وجود دارد که هر کدام حال و هوای خودشان را دارند:
۱) تهران - سمنان – دامغان - معلمان – جندق. (از جندق تا مصر ۴۰ کیلومتر جاده‌ی خاکی در پیش است که حدود ۱ ساعت طول می‌کشد.)
۲) تهران - قم - کاشان - اردستان - نائین - انارک – چوپانان - چاه‌ملک - فرخی و بعد از روستای فرخی و نرسیده به شهر خور در سمت چپ جاده‌، جاده‌ای فرعی جدا می‌شود که مسافران را به روستاهای فوق هدایت می‌کند. (تمام طول مسیر آسفالت است به جز فاصله‌ی مصر تا فرحزاد.)
هر یک از دو مسیر فوق حدود ۷۰۰ کیلومتر طول دارند و با اتومبیل سواری حدود ۹ ساعت طول می‌کشد.
راه خاکی که از جندق تا مصر می رود، بسیار خلوت است و برای کسانی که به دنبال لوکیشن مکان‌هایی می گردند که متروکه به نظر برسند و یا اثری از آثار زندگی مدرن در آن نباشد، قابل توجه است. همچنین این مسیری است که گاهی گردشگران تورهای طبیعت گردی آن را با دوچرخه می‌پیمایند. در این مسیر چندین روستای کویری با معماری کویری و دو معدن سیلیس و میکا نیز وجود دارد.
رمل‌های شنی بسیار بلندی در نزدیکی روستای مصر وجود دارد که بلدهای محلی با موتور سیکلت یا تراکتور گردشگران را به آن سمت می‌برند و جان می‌دهند برای کویر نوردی و اگر امکاناتش باشد اسکی روی شن.
بلدهای محلی گردشگران را با شتر از روستای مصر به سمت عروسان می‌برند. مسیری که یک روز و نیم طول می‌کشد و همان حسی را به گردشگران امروزی می‌دهد که کاروانیان در سال های نه چندان نزدیک تجربه می‌کردند. عروسان و عباس آباد (روستایی در جنوب عروسان و شمال خور) از جمله روستاهایی هستند که «سون هدین» در هر کدام یک شب اقامت کرده است.
از طرفی حرکت کاروان به همراه شتر و ساز و برگشان با منظره‌ای که از کویر پیش رو قرار می‌گیرد، می تواند در سکانس‌های فیلم‌های مستند و سینمایی مورد توجه قرار گیرد.
در راهی که از خور به طبس می‌رود و از روستای حدود ۸۰ کیلومتر دورتر است، در دو طرف جاده، کویر نمکی با اشکال بسیار زیبای پنج ضلعی دیده می‌شود که دیدارش برای یک بارهم که شده ، اگر که اعجاب آور نباشد، حداقل خالی از لطف نیست. این مکان هم می‌تواند لوکیشن فیلم های بسیاری باشد.